Azərbaycan və Türkiyə parlamentləri tərəfindən təsdiqlənən Şuşa Bəyannaməsinin siyasi və tarixi əhəmiyyətini lazımınca dəyərləndirmək vacibdir. Şuşa Bəyannaməsi Türkiyə və ya Azərbaycanın təhlükəsizliyinə hədə yarandığı zaman qarşılıqlı yardım haqqında öhdəlikləri özündə ehtiva edən hərbi-siyasi sazişdir. Beynəlxalq münasibətlərin ziddiyyətlərlə və problemlərlə dolu olduğu vəziyyətdə hərbi-siyasi öhdəlikli sazişlərin imzalanması böyük cürət və məsuliyyət tələb edir. Xoşbəxtlikdən həm Azərbaycan, həm də Türkiyə hər iki nemətdən korluq çəkməyən ölkələrdir.

Bu fikirləri AZƏRTAC-a açıqlamasında siyasi ekspert Elşən Məcidov söyləyib.

Ekspert bildirib ki, Şuşa Bəyannaməsinin əhəmiyyətini dərk etmək üçün qazanılan siyasi və hərbi dividendləri sistemləşdirmək vacibdir. İlk növbədə, Şuşa Bəyannaməsi Azərbaycanın dünyanın ən güclü ordularından birinə malik olan Türkiyə ilə strateji münasibətlərini yeni mərhələyə yüksəldir. Türkiyə ordusunun qarşısındakı öhdəliklərini nəzərə alsaq, Şuşa Bəyannaməsinin əhəmiyyətinə yeni baxış bucağı formalaşdırmaq mümkün olur. Realizm nəzəriyyəsinin ata-banilərindən olan Hans Morgentaunun uğurlu diplomatiya modelinin 7-ci qaydasına əsasən, “heç vaxt zəif müttəfiqə dövlətin yerinə qərar çıxartmağa imkan verməmək” lazımdır. Maksimanın məğzi ondan ibarətdir ki, böyük dövlət zəif müttəfiqin maraqları naminə özünü birbaşa və ya dolayı yolla lazımsız qarşıdurma və münaqişələrə salmağa imkan verməməlidir.

O əlavə edib ki, regionun aparıcı güclərindən olan Rusiyanın da Şuşa Bəyannaməsinə qarşı çıxış etməməsi tərəflərin düşünülmüş və koordinasiyalı siyasətinin nəticəsidir. Bəyannamədə bildirilir ki, onlar arasında inkişaf etdirilən və iki ölkənin milli maraqlarına cavab verən hərbi-siyasi əməkdaşlıq üçüncü dövlətlərə qarşı yönəlməyib. Şuşa Bəyannaməsinin ümumən müdafiə səciyyəli olması onun istər Rusiya, istər İran, istərsə də digər qüvvələr tərəfindən aqressiv qarşılanma şanslarını minimuma endirir.