O, müharibə başlayana qədər Avrasiya Hospitalında ümumi cərrah kimi çalışırdı. Əslən Kəlbəcərdən olan Anar Yusibov tibb üzrə fəlsəfə doktorudur. O, 1997-2003-cü illərdə Azərbaycan Tibb Universitetində Müalicə-proflatika fakültəsində təhsil almışdır.

2004-2005-ci illərdə 5 nömrəli Şəhər Klinik Xəstəxanasında Cərrahiyyə şöbəsində internatura keçmişdir. 2007-2010-cu illərdə Akademik M.A.Topçubaşov adına Elmi-Cərrahiyə Mərkəzində aspirantura təhsili almışdır. O, Almaniya, İsveçrə, Türkiyə, Rusiya, və s ölkələrdə Laparoskopik cərrahiyyə təkmilləşdirmə üzrə kurs, seminar, konqreslərdə iştirak etmişdir.

Məşhur cərrah Anar Yusibov 44 günlük müharibə gündəliyinə nəzər salaraq deyib: “Mən müharibə başlayan kimi könüllü olaraq cəbhəyə getmişəm. Mən Naftalan xəstəxanasına çalışdım. İlk günlər təchizatla bağlı problemlər yaşandı. Amma sonradan bu məsələləri həll etdik. Biz tibbi avadanlıqları, cərrahiyyədə lazım olan ləvazimatları təşkil etdik. Cərrah kimi Naftalandakı xəstəxanada maksimum qüvvə ilə çalışdım. Prezidentimizin dəstəyi bizi ruhlandırmışdı. Bizim də borcumuz əsgərlərimizin yanında olmaq idi. Həyata keçirdiyim cərrahi əməliyyatların sayı təxminən 40-a yaxın olub. Çünki hər gün, hətta gecələrdə əməliyyat blokunda çalışırdım. Vaxt tapan kimi bir az dincəlirdik ki, gecə gələn xəstələrimizi əməliyyat edə bilək. 4 əməliyyat bloku təşkil etmişdik. Elə olurdu gün ərzində xəstəxana dəfələrlə dolub boşalırdı. Biz gələn yaralıları əməliyyat edib arxa cəbhədə olan digər xəstəxanalara göndərirdik. Əməliyyat etdiyimiz xəstələrin demək olar ki, hər biri sonradan şəfa tapdı. Çünki biz özümüzlə bərabər peşəkar həkim komandasını ora aparmışdıq. Deyərdim həkim heyətimiz bu missiyanı ləyaqətlə yerinə yetirdi”.
Tanınmış cərrah  44 günlük müharibəni xatırlayaraq daha sonra qeyd edir: “Bizim çalışdığımız ərazidə 10-dan artıq cərrah həkimlərimiz var idi. Digər sahələr üzrə də könüllü getmiş həkimlərimiz orada olub. Demək olar ki, bu insanların hər biri öz işinə peşəkarlıqla yanaşan insanlar idi. Apardığımız əməliyyatların nəticələrinə baxanda bu peşəkarlıq aydın görünür. Mən ən ağır əməliyyatlara girirdim. Yadımdadır  xeyli sayda ağır yaralanmış əsgərimizin qıçının amputasiyasına qoymadım. Sonradan həmin insanların qolu, qıçı normal inkişaf etdi. Əlimizdən gələni edirdik ki, ağır xəsarət almış əsgərlərimizin qolu, qıçı kəsilməsin. Onları çalışırdıq zamanında əməliyyat edək ki, fiziki sağlamlığı bərpa olunsun. Gərgin və möhtəşəm günlər idi. Torpaqlarımız işğaldan azad olunduqca qürur hissi keçirirdik. Sonrada Suqovuşana getdik. İstəyirdik orada Səhra hospitalı təşkil edək. Gözəl məkanlar idi. Nəhayət müharibə bizim tarixi Zəfərimizlə bitdi. Həmin səhra hospitalını təşkil etməyə ehtiyac qalmadı. Bu gün biz qürur hissi keçiririk ki, bu qələbənin qazanılmasında, yaralanmış əgsərlərimizin həyata qayıtmasında əməyimiz var. Cərrah həkimi olaraq öz işimizin öhdəsindən layiqincə gələ bildik”.

Anar Yusibov cəbhədə və hospitaldakı həmin gərgin hadisələri  xatırlayaraq daha sönra qeyd edib: “Gerçəkdən bir çox məqamları nəzərdən keçirəndə mən Azərbaycan əsgərini yenidən kəşf etdim. Bu əsgərlər cəngavər insanlar idi. Xəstəxanaya yaralı gələn əsgər tez sağalıb ön cəbhəyə yoldaşlarının yanına dönmək istəyirdi. Bütün bunlar bizim Zəfərimizin əsasını təşkil edirdi”.

Fact-info.az