Düşündüm ki, Şuşa işğal olunub, xeyli memarlıq abidəsi, mədəni irs və folklor nümunələri zəbt edilib.  Bu sözləri öz bloqunda litvalı hərbi jurnalist Riçardas Lapaytis yazıb.

Jurnalist təəssüf hissi ilə qeyd edir ki, Azərbaycanın gənc nəsli Dağlıq Qarabağın dilbər guşələri barədə yalnız kitablardan və böyüklərin danışdıqlarından bilir. O, hər il cəbhə zonasına gedir, aylarla orada yaşayır, vəziyyətin daha ağır olduğu Həsənqaya və Qapanlı kəndlərinə baş çəkərək, Füzulidən Əlibəyliyə qədər gözüyumulu gedib-gəlir.

R.Lapaytis yazır ki, regionu çox gəzib-dolaşıb və azərbaycanlı qaçqınlardan soruşub: “Ermənilərin işğalı altında olan doğma yurd-yuvalarından uzaqda özlərini necə hiss edirlər?” Onların cavabı litvalı jurnalisti heyrətləndirib: azərbaycanlı qaçqınlar yalnız yer üzündə sülhün bərqərar olması üçün dua edirlər, doğma ocaqlarına qayıtmağa çalışırlar. Çoxu hesab edir ki, ermənilərin özü yaranmış vəziyyətdən, qeyri-müəyyənlikdən, qorxudan bezib.

Hərbi jurnalist vurğulayır ki, bunun özü elə ən böyük tolerantlıq nümunəsidir. R.Lapaytis yazır: “Bu hadisə Litvada baş versəydi, biz bütün dünyaya car çəkərdik”. Jurnalisti təəccübləndirən budur ki, müharibə yaşayan insanlar təmkinlərini pozmur, bilirlər ki, haqq onların tərəfindədir. R.Lapaytis əmindir: əgər belədirsə, ədalət zəfər çalacaq.

Litvalı jurnalist Qərb diplomatlarını Qarabağ münaqişəsi ilə bağlı qəti tədbirlər görməyə çağırır.

O bəyan edir ki, azərbaycanlılarla həmrəydir. BMT-nin qəbul etdiyi dörd qətnaməyə baxmayaraq, işğalçının iyirmi ildən çoxdur pozduğu ədaləti bərpa etmək lazımdır. Jurnalist yazır ki, bir milyon qaçqın qorxunc rəqəmdir. Üstəlik, Ermənistana qarşı hər hansı sanksiya da yoxdur. R.Lapaytis yazısının sonunda Azərbaycan xalqına son dərəcədə mütəşəkkil olmağı arzu edir.