Peşəkar hərbçi olan Elçin xidməti dövründə çox əhəmiyyətli əməliyyatlarda iştirak edib. O, kəşfiyyatçı olduğu müddətdə düşmən tərəfinə keçib və lazımı tapşırıqları yerinə yetirirmiş. Döyüş yoldaşları onu “Kəşfiyyatın vuran əli”, “Tənha canavar”, “Boz qurd” da adlandırıblar. 13 illik xidməti dövründə 6 medalla, dəfələrlə fəxri fərmanla təltif olunub. 2020-ci ilin yayında mayor rütbəsinə yüksəlib. Xatırladırıq ki, Elçin Elşən oğlu Mansurov 1984-cü il noyabrın 25-də Bakıda doğulub. Əslən Yardımlı rayonunun Kürəkçi kəndindəndir.

Şəhidimizin anası, nur çöhrəli Məleykə xanım danışır: “Elçin hərbçi doğulmuşdu. O, uşaqlıqdan oyuncaq silahlar alırdı, məhəllədə uşaqlarla həmin silahlarla oynayırdı. Bir dəfə nəvəmin (böyük oğlumun oğlu) ad günü idi. Elçin ona da oyuncaq silah alıb doğum gününü təbrik etmişdi. Görünən o idi ki, bu insanın hobbisi silah idi. Elçinin silahlara, hərbə, döyüşə olan bu marağı yekunda onu hərbçi etdi. Beləliklə, o, orta məktəbi bitirən kimi Heydər Əliyev adına Azərbaycan Ali Hərbi Məktəbinə yüksək göstərici ilə qəbul oldu. Təhsilini bitirdikdən sonra təkmilləşdirmə kursları keçdi. 2007-ci il iyul ayından Tovuz rayonunda leytenant rütbəsi alaraq kəşfiyyatçı kimi xidmətə başladı. Elçin sənətini də, əsgərlərini də sevirdi. Bir dəfə böyük oğlumun evindən qayıdırdıq. O, məni “Koroğlu” metrosunun yanından Binə qəsəbəsindəki evə yola salıb, özü isə Murova hərbi xidmət keçdiyi əraziyə gedəcəkdi. Elçin gedərkən bir torba müxtəlif dərmanlar aldı. Mən soruşanda bunları neynirsən? O, mənə bildirdi: “Yüksəklikdə oluruq, bəzən dava-dərmana ehtiyac yaranır”. Elçinin qayğıkeşliyindən onun əsgərləri hər zaman elə sağlığında danışıb razılıq edirdilər. Əsgərləri danışır ki, bir dəfə Murovdağda xidmət zamanı ərzaq tükənmişdi. Həmin vaxt ərazidə möhkəm qar olub. Bu zaman Elçin çox çətin yollarla, qarlı, şaxtalı havada təkbaşına gedərək əsgərlərinin ərzağını gətirib.O, gedərkən hərbçi yoldaşları ona tək getməməyi tövsiyə ediblər. Lakin Elçin “Hər kəs yerində möhkəm dayansın”,– deyərək bu işi təkbaşına yerinə yetirib”.

Yenə Məleykə xanımın söhbətinə nəzər salaq: “Elçinin kəşfiyyatçı kimi fəaliyyəti haqqında ara-sıra eşidirdim. Bir gün böyük oğlum mənə dedi ki, ermənilər Elçinin başına pul qoyublar. Onun düşmənə vurduğu sarsıdıcı zərbələr qarşı tərəfi təşvişə salmışdı. Hətta bizim xəbərimiz olmadan Elçin 2016-cı il məlum Aprel döyüşlərinin iştirakçısı olub. O, bizə Aprel döyüşlərindəki iştirakı haqqında heç nə demirdi. Onun həyatı təlimlərdə, döyüşlərdə keçirdi”.

Məleykə xanımın xatirələri bitib-tükənmir: ”Elçinin sevdiyi qız vardı. Ona üzük alıb bağışlamışdı. İmkan, vaxt tapıb onunla ailə həyatı qura bilmədi. 2019–2020-ci il pandemiya düşməsəydi Elçin məzuniyyətə çıxıb evə gələcəkdi. Amma çıxa bilmədi. Telefonla “Ana, pandemiyaya görə, məzuniyyətə icazə verilmir”,–dedi. 2020-ci ilin sentyabr ayı idi. Mən rayondaydım. O, həmin gecə görüntülü zəng etmişdi. Ev qaranlıq idi. Mənə dedi ki, ana, evin işığını yandır. Mən işığı yandırdım. Biz xeyli görüntülü danışdıq. Dedi: “Sənin üzünü görmək istəyirəm, ana”. Deməli, o, bizimlə vidalaşırmış. Bu, bizim son danışığımız oldu. Sonradan İkinci Qarabağ müharibəsi başladı və mənim oğlum döyüşlərdə böyük qəhrəmanlıqlar göstərərək şəhid oldu”.

Xatırladırıq ki, mayor Elçin Mansurov snayperdən açılan atəş nəticəsində şəhid olub. İkinci Fəxri Xiyabanda dəfn edilib.

Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün təmin edilməsi uğrunda döyüş əməliyyatlarına qatılan və hərbi hissə qarşısında qoyulmuş tapşırıqların icrası zamanı vəzifə borcunu şərəflə yerinə yetirdiyi üçün Elçin Mansurov ölümündən sonra “Vətən Müharibəsi Qəhrəmanı”, “Vətən uğrunda”, “Xocavəndin azad olunmasına görə” və “Füzulinin azad olunmasına görə" medalları ilə təltif edilib.

Bu gün Elçin Mansurovun torpağa tapşırıldığı gündür. Məkanı cənnət olsun.

Əkrəm Bəydəmirli