“Qondarma erməni sorunu”nun 100 illiyinə “itfah”

Qonşuluqda olubsunuz paxıl bizlərə,

Gecətək həsrətsiniz nurlu gündüzlərə,

Tanrıdan məhrumsunuz dərya-dənizlərə,

Türk donunu əyninizə geyən də sizsiz.

“Xəstə başın” sağa-sola əyən də sizsiz.

Köçəriydiz, köç saldınız sizlər bu yanda,

Lobbinizlə maryonetsiz sizlər cahanda

“Milli bəla”nız bir ovuc “ zor -bəla- yan” da,

Türk torpağın gözünüzlə yeyən də sizsiz,

Dilənçitək Türk qapısını döyən də sizsiz.

“Oğrusunuz,qorxaq qulsuz...”(A.Puşkin),

yoxdur zatınız!

“Türkə düşmən!”, budur beşikdən həyatınız!

Terror ilə qanlar töküb nəyə çatdınız?

Türk çörəyin gözünüzə təpən də sizsiz,

Yardımlardan harınlayıb köpən də sizsiz.

Anadolu,Qarabağda qanlar tökübsüz,

O sıldırım qayalardan canlar tökübsüz,

İnsan başından uca dağ, “bina tikibsiz”,

Türk ellərə uzaqlardan köçən də sizsiz,

Türk qanını zaman-zaman içən də sizsiz.

İnsanlığa qara ləkəsiz- birincisiz,

Mövqeniz yox,onun-bunun siz gülüncüsiz,

Arxadan namərd zərbəsinin qılıncısız,

Türkün Zəfər bayrağını görən də sizsiz,

Paxıllıqdan,küdurətdən ölən də sizsiz.

Bağışlamaz Tanrı sizi bu gününüzdə,

Xülyalarla az uçunuz,gəziniz düzdə,

Barış sevin,mərdlik edin

Türk kimi siz də,

Türkü nahaqdan suçlayıb yoran da sizsiz.

Məkrlə yalan üstündə duran da sizsiz.

Azəri-Türk qardaşlığı yaşayacaqdır!

Düşmənləri ayaq altın qaşıyacaqdır!

Daşnak “havadar palanı” daşıyacaqdır !

Şax-şax kimi cingildəyən yenə də sizsiz,

Hər havaya dingildəyən yenə də sizsiz.