Qərbi Azərbaycanın azərbaycanlıların doğma ata-baba yurdu olması danılmaz tarixi həqiqətdir. Ora bizim əzəli torpaqlarımız olub. Lakin tarixin müxtəlif dövrlərində ermənilərin bu ərazilərə planlı şəkildə yerləşdirilməsi, Azərbaycan türklərinə aid izlərin yurd-yuvamızdan itirilməsi, bununla da Qərbi Azərbaycanın erməniləşdirilməsi indi bizi doğma elimizə həsrət qoyub. Ötən əsrin ortalarında, eləcə də Birinci Qarabağ müharibəsi ərəfəsində azərbaycanlıların o bölgələrdən deportasiyaya məruz qalması da bu məqsədlərə xidmət edirdi. Ermənilər və onların havadarları bununla tarixi saxtalaşdırmağa çalışdılar, lakin bu, mümkün olmadı. Prezident, Müzəffər Ali Baş Komandan İlham Əliyevin rəhbərliyi ilə Azərbaycan Ordusunun Qarabağın 30 ildən artıq davam edən işğalına son qoyduğu kimi, Qərbi Azərbaycanla bağlı tarixi ədalətin də yaxın vaxtlarda bərpa olunacağına heç bir şübhəm yoxdur. Prezidentimizin “Nəyi, necə, nə vaxt etmək lazımdır, bunu mən bilirəm” sözlərindən də məlum olduğu kimi, hər addımın öz vaxtı var.

Bu sözləri AZƏRTAC-a müsahibəsində əslən Dərələyəz mahalının Əzizbəyov rayonundan olan Zekeriya Demiral söyləyib.

Hazırda Türkiyədə fəaliyyət göstərən Qars-Azərbaycan İş Adamları Dərnəyinin sədri olan müsahibimiz ailəsi ilə bağlı xatirələrini bizimlə bölüşüb: “Doğmalarımdan mənə acılı-şirinli çox xatirə qalıb. Amma bəzi xatirələrin verdiyi ağrını unutmaq mümkün deyil. Babam 1890-cı ildə doğma yurd-yuvasından qovulan insanlardan biri olub. Onlar olduqca çətin şəraitdə Dərələyəz mahalından Qarsa köçürülüb və 1915-ci ilədək orada yaşayıblar. Lakin ermənilər onlara burada da rahat yaşamağa imkan verməyiblər. Erməni vəhşilikləri 1915-ci ildə təkrar baş qaldırdıqda onlar Qarsdan Gəncəyə piyada getməyə məcbur olublar. Yolboyu da müxtəlif təzyiqlərə məruz qalıblar. Hətta yolda babamın qundaqda olan əmisi aclıqdan, susuzluqdan dünyasını dəyişib. Babam çarəsizlikdən körpəni yolda bir daşın altında dəfn edib”.