Gündəlik həyatımızda baş verən hər hansı bir üzdəniraq hadisəyə dərhal münasibət bildirib böyük həvəslə onun geniş müzakirəsinə qatılır, günahkar axtarışına çıxırıq. Unuduruq ki, neqativ hadisənin baş verməsində ayrı-ayrı fərdlərdən daha çox bu fərdlərin üzvü olduqları cəmiyyət günahkardır. Yəni özümüz... Hər birimiz ayrı-ayrılıqda və bütövlüklə, hamılıqla günahkarıq. İki yeniyetmə qızın azyaşlıya qarşı təcavüzü barədə xəbər və bu xəbər ətrafında mülahizələr gündəmi zəbt edib.

Hamı günahkar axtarır: kimsə əxlaqsız və iyrənc hərəkətləri ilə ictimaiyyəti hiddətləndirən qızların valideynlərini, kimsə hazırda ən böyük qınaq obyektinə çevrilmiş məktəbi, bir başqası isə sosial şəbəkələri və televiziya kanallarını günahkar hesab edir... Və hər bir kəs haqlıdır – övladlarının tərbiyəsizliyindən bixəbər olan və ya xəbərdar olub onların nalayiq əməllərinə göz yuman valideynlər də, uşaqların təlim və tərbiyəsi ilə məşğul olmalı olan, amma nəticədə tənqid hədəfinə çevrilmiş müəllimlər də, mənəvi çirkab məkanı kimi status qazanan sosial şəbəkələr, mövcudluğu heç bir məna kəsb etməyən televiziya efiri də...

Yeniyetməlik dövrü hər bir insanın həyatında ən həssas zaman kəsiyidir. Bu dövrə qədəm qoymuş övladlarımıza və şagirdlərimizə diqqətlə yanaşmalıyıq. Övlad valideynin səhv hərəkətinə görə məsuliyyət daşımır, amma ata və ana övladlarının davranışına, əməllərinə görə cəmiyyət qarşısında cavabdehdir. Zənnimcə, bu gün müzakirə edilən hadisəyə görə ən sərt cəza ilk növbədə özləri dərk etmədən uçuruma yuvarlanan yeniyetmə qızların valideynlərinə tətbiq edilməlidir.

Ata və anasının ətrafdakıların qınaq obyektinə çevildiyini görən övlad bəlkə onda insafa gələ?!... O ki qaldı, sosial mühitə, bu barədə çox danışmaq olar. Bu mühit təəssüf ki, “Tik-tok”, “İnstaqram” kimi yoluxucu xəstəliklərlə korlanıb. Onlar qapanmalıdır. Əks halda biz növbəti pandemiya ilə üzləşəcəyik - əxlaqsızlıq pandemiyası ilə. Bu isə bizə məlum pandemiyalardan daha təhlükəlidir.

Ruhiyyə Məmmədova

 “Ahıllara və Tənhalara Dəstək” İctimai Birliyinin sədri